قلاتخوار و غار ضحاک

قلاتخوار و غار ضحاک

 قلاتخوار که در ده کیلومتری جنوب ارسنجان واقع شده است دارای اثاری است از خرابی های کاخ و ابادی هایی که مردم این شهر می گویند سلطانی بنام تخوار شاه در انجا حکومت میکرده است  وجود قلاتخوار جلو در غار ضحاک و قصر منوچهر نشانی از باستانی بودن این شهر میباشد و توجه باستان شناسان را به خود جلب کرده.

 

غار ضحاک 

غار ضحاک در فاصله ۲۲ کیلومتری ارسنجان در نزدیکی ولی‌ آباد قرار دارد و دارای  قدمت تاریخی است و باتوجه به موقعیت محل به خوبی میتوان دریافت که ناحیه مزبور از شهر و توابع ارسنجان گرفته تا نقاط اطراف و دور و نزدیک آن نیز از جمله محل‌های مختلف، شایسته تحقیقات و بررسی‌های تاریخی در استان فارس محسوب میگردد.

دهانه غار ضحاک که در یک دیواره قرار دارد، بسیار زیباست. طول این غار در حدود ۶۰ متر است و در درون آن تعداد زیادی کبوتر لانه کرده‌اند. از این غار برای کوهنوری و تفریح نیز استفاده می‌شود.

مولف آثار عجم در ضمن معرفی آثاری که در ارسنجان و توابع آن است، چنین مینویسد:

 

از جمله شکفت ضحاکست مایل بطرف جنوب قصبه بمسافت دو فرسنگ ونیم میگویند چون فریدون ضحّاک را دستگیر ساخت قبل از آنکه او را در کوه دماوند حبس نماید چندی هم در اینچا محبوسش داشت و این شکفت از جاهای غریب و عجیب است بسیار بزرگ و طولانی و عمیق بمحض اینکه داخل آن شوند وحشت عظیمی روی میدهد که بسی هولناک است. رو بعقب آن جز با جمعیّت و با چراغان متعدده نمیتوان رفت اما بعضی که رفته‌اند انتهای آنرا یافته‌اند.

غار ضحاک از جاهای طبیعی و از اماکن شریف و قابل مطالعه است که دستیابی به آن جزو وسایل مجهز کوهنوردی و غارپیمایی به آسانی میسر نخواهد شد در کتاب آثار عجم گفته شده است که میگویند فریدون چون ضحاک را دستگیر ساخت قبل از آن که وارد که او را در کوه دماوند حبس نمایند در اینجا محبوسش داشتند.

ببردند ضحاک را بسته خوار
به پشت هیونی برافگنده زار
همی راند ازین گونه تا شیرخوان
جهان را چو این بشنوی پیر خوان
بسا روزگارا که بر کوه و دشت
گذشتست و بسیار خواهد گذشت
بران گونه ضحاک را بسته سخت
سوی شیر خوان برد بیدار بخت
همی راند او را به کوه اندرون
همی خواست کارد سرش را نگون
بیامد هم آنگه خجسته سروش
به خوبی یکی راز گفتش به گوش
که این بسته را تا دماوند کوه
ببر همچنان تازیان بی‌گروه
مبر جز کسی را که نگزیردت
به هنگام سختی به بر گیردت
بیاورد ضحاک را چون نوند
به کوه دماوند کردش ببند