ایوان قدمگاه

ایوان قدمگاه

 

ایوان قدمگاه اثری به جا مانده از زمان هخامنشیان و شاید قبل از آن است برخی آن را چاشتخوار نامیده اند

و گویند چاشتخوار شاهان هخامنشی بوده است وجود دو روستا با نام های چاشتخوار و کوروش آباد در نزدیکی آنجا شاید بتواند گواهی بر این مدعا باشد و آن جایگاهی بزرگ است.

کاربرد ایوان

ایوان قدمگاه به علت ناتمام ماندن معلوم نیست به چه کار می خورده است احتمال می‌دهد که یا محل آتشکده در هوای آزاد بوده قصد و داشتند طاقچه های ایوان را عمیق تر کنند که آتش را در آن نگهداری نمایند و یا اینکه طاقچه ها برای محل گذاردن استخوانهای مردگان آماده می‌شده است و حدس دوم را درست تر می‌دانند و با توجه به این نکته که نگهداری آتش ارتباطی با تهیه ده تاقچه ندارد حتی اول به نظر صحیح نمی رسد و به احتمال نزدیک به یقین محل قدمگاه برای انجام آیین مذهبی بوده به مردگان ترتیب داده شده است.

به طوری که ملاحظه می شود محل قدمگاه که اثر مذهبی عهد هخامنشی تشخیص داده شده است مانند بسیاری آثار مذهبی پیش از اسلام ایران به دلیل نامی که بر آن نهاده‌اند در دوران اسلامی هم دارای جنبه مذهبی بوده است و ذکر این نکته شاید به نظر می‌رسد که نام کوه رحمت نیز خالی از جنبه دینی و تبرک نیست.
چاشت خواربریده شده از کوه و سنگ یکپارچه دارای سه ایوان است که در سه طبقه یکی پس از دیگری قرار دارد ایوان پایین به ابعاد ۲۰ متر طول و ۳ متر عرض است. دیوان دوم در ارتفاع معادل سه و نیم متر از طبقه اول قرار دارد و دارای ۲۰ متر طول و ۱۳ متر عرض است ایوان سوم در ارتفاع ۴ متری ایوان دوم قرار دارد و دارای ۲۰ متر طول و ۱۳ و نیم متر عرض است.

 

مشخصات ظاهری

ارتفاع دیوارهای ایوان قدمگاه حدود ۱۸ متر می باشد دو پلکان در دو طرف ایوان وسط قرار دارد که ایوان وسط را به ایوان بالا وصل می‌کند عرض پله کان غربی ۲/۲۰ متر و عرض پله کان شرقی ۲/۴۰ صد متر می باشد.
 در چاشت خواردیوار ها و کف ایوان ها صاف و هموار اند در جلوی قدمگاه استخری است که سرچشمه استخر نیز همانجا است و به ویژه در هنگام غروب منظر زیبایی دارد.

آخرین اثر تاریخی پیش از اسلام در کوه رحمت موسوم به قدمگاه است که در منتهی الیه قسمت جنوب کوه مزبور در شمال آبادی موسوم به چاشتخوار واقع می باشد و مشتمل بر دو صفحه صفحه دو اشکوبه است که در دل کوه تراشیده اند.